kategorija: O RACIJI

spomenik_zabalj

Spomenik žrtvama Racije u Žablju


spomenploca_zabalj
Žablju je takođe izvršen masovan pokolj. Tu su Srbi dovođeni na žabaljsku skelu. Prvo su morali u jednom magacinu skinuti odelo i onako goli, samo sa donjim vešom, pa i bez njega, po nezapamćenoj ciči, odvođeni su na Tisu i tu ubijani. Nasred Tise bile su provaljene rupe na ledu, pa su oko tih rupa postrojavane žrtve, mitraljeskom vatrom ubijane i bacane pod led. Neki su naterivani da sami skaču pod led. Neki koji nisu hteli skočiti, odvođeni su do jednog strvodera koji ih je udarao sekirom po glavi, pa ih onda polužive bacao pod led. Bilo je slučajeva da su ljudi probadani bajonetom i bacani u Tisu. Majke su naterivane da same svojom rukom bacaju svoju decu pod led. One koji su bili ubijeni na obali, sami Srbimorali su prevući i gurnuti pod led da bi zatim i oni bili ubijeni. Na stratište su odvođene cele porodice, zajedno sa ženama, devojkama, decom i odojčadima.

Spomenik žrtvama Racije u Titelu

 gardinovci_spomenik Spomenik je na obali Tise koja je tu uredjena kao šetalište.spomenik_titel To je mesto nedaleko od onog na kome su žrtve pogubljene i bačene pod led u reku.

gardinovci_spomenik

Spomenik žrtvama Racije u Gardinovcima


I ovaj spomenik se nalazi u crkvenoj porti. Napis je sada teško čitljiv. Tu sam sreo meštanina koji je rekao da će se spomenik osvežiti i da će se dodati i nekoliko imena koja su prilikom podizanja spomenika ispuštena.

Inače, na spomeniku žrtvama racije u Mošorinu se pominju kao stradalnici i žitelji Gardinovaca.

djurdjevo_spomenik

Spomenik žrtvama Racije u Đurđevu


Spomenik je posvećen borcima NORa i žrtvama fašizma 1941-45. Na spomeniku je uklesano nekoliko stotina imena.

Đurđevu, opština Žabalj, ubijeno je oko 300 duša. Među ostalim ubijen je tada Marko Zlakolica, beležnik.

 

Spomenik_Lok

Spomenik žrtvama Racije u Loku


Spomenik_u_Loku
Spomenik sa imenima žrtava se nalazi u crkvenoj porti tako da se kroz ogradu lako vidi. Spomenik su 1948. podigle familije žrtava.

Racija

Spomenik žrtvama Racije u Čurugu

Racija u Čurugu 1942. godine

09.01.2011.

Memorijalno društvo „Racija 1942.“ Čurug je organizovalo na Badnji dan -  6. januara 2011.godine u 14,30 časova (po završetku Svete liturgije) P A R A S T O S sa istorijsko – medijskim časom ISTINA O ČURUŠKOJ RACIJI u Topalovom magacinu – Magacinu smrti (u centru sela) sa motom: Umesto minuta ćutanja – sati sećanja na žrtve Racije.

Prenosimo saopštenje i istorijske podatke udruženja “Racija 1942″:

Racija je naziv za nezapamćen i jedan od najstrašnijih genocidnih zličina u istoriji sveta počinjen nad nevinim žiteljima Čuruga, Žablja, Đurđeva, Gospođinaca, Gardinovaca, Vilova, Loka, Titela, Mošorina, Šajkaša, Kisača, Srbobrana, Temerina, Novog Sada i Bečeja u  januaru 1942. godine. Ovaj zločin po surovosti nadmašuje mnoga nečovečna dela, a mesecima brižljivo pripreman od mađarske fašističke vlade, pod pokroviteljstvom mađarskog šefa države Mikloša Hortija  

     Racija je počela u Čurugu uveče 4. januara. Pohapšeni su ugledni ljudi, imućniji zemljoposednici, zanatlije, lekari, advokati… koji su iste veče na najsvirepiji način pobijeni i bačeni u zaleđenu Tisu.
     
     Pošto su za dva dana ubili oko 70 osoba, mađarski nacisti su na Badnje dan – 6. januara počeli masovna hapšenja po Čurugu. Prostorije opštine nisu mogle da prime sve „četnike koji pružaju otpor“, te su magacini hrane Branka Novakova – Topalova, Trive Šeguljeva i Paula Lampela kao i učionice „Velike škole“ pretvoreni u sabirne logore.

     U prostorijma škole i magacinima uhapšeni su podvrgnuti žestokom maltretiranju, mučenju i batinanju, da bi zatim svirepo streljani mitraljeskim rafalima u zatvorenim magacinima. Preživeli ili ranjeni su naknadno pojedinačno dotučeni. U Topalovom magacinu je zverski ubijeno preko 500 nevinih ljudi, žena i dece.

     Pokolj u Čurugu je trajao  preko Božićnih praznika sve do 17. januara 1942. godine. Nevine stanovnike Čuruga, odrasle muškarce i žene i mlađe, čak i odojčad koju su razbijali o zidove i kamione, ubijali su mađarski vojnici, žandari, policija i njihovi pomagači meštani. Potom su ih kolima nosili na živu Tisu i bacali pod led da se nikom groba ne zna.

     Da je neko mesto za nekoliko dana izgubilo 30 posto svog stanovništva, kao Čurug u Hortijevskoj raciji, postalo bi simbol stradanja tog naroda. Najmanje 3.500 Čuružana je istesterisano, gvozdenim šipkama dotučeno, mitraljirano, otresani glavama o lipe i bandere… Falsifikovana istorija je drastično umanjila broj iskorenjenih Čuružana na manje od  900.

Posle Drugog svetskog rata zabranjena su obeležavanja godišnjica Racije. Regent Mađarske Horti Mikloš se pojavio u svojstvu svedoka na Nirnberškom procesu i izvukao od odgovornosti za genocid nad civilnim stanovništvom Bačke, Baranje i Međimurja. Ovaj nekažnjeni zločinac je tokom rata oslobodio odgovornosti oficire koji su počini Raciju po njegovom nalogu.

     U posleratnoj Jugoslaviji, a posebno u Srbiji, podaci o žrtvama Racije bili su nepotpuni, iskrivljeni, a istina prećutkivana, jer je broj ubijenih drastično smanjen, a nikada nije sačinjen popis žrtava, te se i dan danas ne zna identitet svih žrtava Racije.

     Prema podacima iz mađarskih vojnih krugova do kojih je došao narodni poslanik Stranke malih posednika, Endre Bajči Žilinski januarska genocidna racija 1942. odnela je najmanje 12.763 žrtve. Endre Bajči Žilinski je izgubio život braneći dostojanstvo i prava žrtava Racije.